Όταν είμαι -ή θέλω να είμαι- αισιόδοξος, τότε γράφω για παιδιά. Όταν ονειρεύομαι μια επανάσταση, τότε γράφω για τους εφήβους. Όταν φοβάμαι, τότε είναι που γράφω για τους ενήλικες.
Με μικρά κεφάλαια και με σπάσιμο της στερεότυπης χρονικής αφήγησης, αναπλάθεται η ζωή ενός άνδρα, η ζωή μιας γυναίκας... Η κοινή ζωή τους. Κι όλα αυτά, από το '22 μέχρι το '80.