1979 - 2019:  Σαράντα Χρόνια... Έψαχνα πάντα τις λέξεις

 

Όταν είμαι -ή θέλω να είμαι- αισιόδοξος, τότε γράφω για παιδιά.
Όταν ονειρεύομαι μια επανάσταση, τότε γράφω για τους εφήβους.
Όταν φοβάμαι, τότε είναι που γράφω για τους ενήλικες.

               Κι όμως, τελικά... Τίποτε από εμένα δε φαίνεται.

 

Κι άλλωστε -αυτό ποτέ μην το ξεχνάτε- οι ήρωες των έργων ενός συγγραφέα είναι δικά του και μόνο δικά του παιδιά* κανένας δεν μπορεί να του τα πάρει.

http://manoskontoleon2.blogspot.com/ 

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης 3.0 Ελλάδα .

Είστε εδώ :: Αρχική Σελίδα » Μυθιστορήματα / Διηγήματα Ενηλικίωσης » Η Μάσκα του Καπιτάνο

Μυθιστορήματα / Διηγήματα Ενηλικίωσης - Η Μάσκα του Καπιτάνο

Τίτλος: Η Μάσκα του Καπιτάνο
ISBN: 978-960-16-9235-7
Εκδόσεις: Πατάκης
Έτος: 2021
Σελίδες: 203

 

Ποιος είναι ο Καπιτάνο;

Ήρωας ένα παλιού, ξεχασμένου κόμικ -ένας σκληρός, άκαρδος δικαστής που ανελέητα τιμωρεί κάθε ένα που τολμά να τον αμφισβητήσει.

Ποιος είναι ο Φιλ;

Ένα νεαρό αγόρι που οι γονείς του τον αφήσανε να ζει μαζί με τον απόμακρο και αδιάφορο παππού του* που οι φοβίες του τον κάνουν  να μη μιλάει καθαρά και έτσι οι συμμαθητές του να τον περιγελούνε.

Ποια είναι η Λάουρα;

Η αλλόκοτη ιδιοκτήτρια μιας περίεργης ιστοσελίδας και η οποία συνηθίζει τα λόγια της να  τα στολίζει με στίχους παλιών ποιητών.

Και ποια η σχέση που θα συνδέσει αυτούς τους τρεις;

 

Μια απρόβλεπτη ιστορία μυστηρίου όπου οι καθημερινοί άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι  με τους υπόγειους φόβους τους και τις κρυμμένες ενοχές τους.

 

.: Κριτικές Βιβλίου :.
1. Ο Κωστής Μακρής στο i-porta
2. Γράφει η Γιούλη Τσακάλου
3. Ο Αιμίλιος Σολωμού έγραψε στο Περί Ου
4. Η Γεωργία Γαλανοπούλου στο Βιβλιοδρόμιο
5. Ο Διονύσης Λεϊμονής στη Θεσσαλία
6. Η Πέλιω Παπαδιά στο Talk

 

1.   Καλησπέρα κ. Κοντολέων. Καταρχάς, ένα μεγάλο ευχαριστώ, γιατί μεγάλωσα με πολλά τα πρώτα βιβλία σας. Γεννήθηκα το 1979, έτσι η ιστορία της Ποντικούπολης ‒που ίσως μου διαμόρφωσε και πολιτική συνείδηση‒ και ο Χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει είναι από τα πρώτα βιβλία που θυμάμαι στα χέρια μου. Αργότερα ήρθε ο Φωκίων, τότε που ακόμα ήταν ελάφι, κι έπειτα τα εφηβικά σας, που ξεκίνησα να διαβάζω στην προεφηβεία. Ας πούμε, Το 33 και ‒κυρίως‒Το ταξίδι που σκοτώνει έχουν χαραχτεί στην αναγνωστική μνήμη μου, εδώ και 30 χρόνια! Μετά, σας ακολούθησα σε μυθιστορήματα crossover ή ενηλίκων και την τελευταία δωδεκαετία, σας συνάντησα εκ νέου στα παιδικά και εφηβικά σας κείμενα, ως μαμά παιδιών και πλέον εφήβων. Αλήθεια, πώς τα έφερε η ζωή και γίνατε συγγραφέας; Πόσα βιβλία έχετε γράψει μέχρι σήμερα και ποιο είναι το πιο αγαπημένο σας;

-       Είναι ιδιαίτερα συγκινητικό το να ακούει κανείς πως με τα βιβλία του έχει συντροφεύσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής κάποιου άλλου ανθρώπου. Τουλάχιστον για μένα αυτή η συντροφιά ήταν ένα από τα ζητούμενα όταν ξεκινούσα τη συγγραφική μου καριέρα. Ίσως γιατί κι εγώ ο ίδιος, ως αναγνώστης, μια παρόμοια συντροφιά θέλω  να μου χαρίζουνε οι συγγραφείς που διαβάζω.

Τώρα πως τα έφερε η ζωή και έγινα συγγραφέας... Μπορεί να έχω πολλές φορές αφηγηθεί πως το πρώτο μου κείμενο το έγραψα κάπου γύρω στα 14 μου χρόνια όταν έχασα το αγαπημένο μου γατάκι και πως όταν στη συνέχεια το είδα δημοσιευμένο, αισθάνθηκα αυτό που μόλις πιο πάνω είπα -δηλαδή πως μοιραζόμουνα σκέψεις και συναισθήματα με πολλούς άλλους-  αλλά αυτή είναι μια ιστορία που μπορεί να στάθηκε η αφορμή να ξεκινήσω να γράφω, μα ποτέ δεν έχω ξεδιαλύνει αν πίσω από αυτό το γεγονός υπήρχε και κάτι άλλο... Το ταλέντο κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως γνωρίζει τον τρόπο με το οποίο το απέκτησε. Μόνο να υποθέσει σε ποια στιγμή παρουσιάστηκε.

Σε κάθε περίπτωση όλα αυτά τα χρόνια έχω δει να εκδίδονται κοντά 90 τίτλοι με το όνομά μου, από τους οποίους σαφώς κάποιους και ξεχωρίζω, αλλά δεν θα πω ποτέ, ποτέ δε θα φανερώσω ποιοι είναι αυτοί. Ότι κι αν έγραψα, το αναγνωρίζω ως τέκνο μου.

2.   Η Μάσκα του Καπιτάνο είναι το τελευταίο σας βιβλίο, που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Εκδόσεις Πατάκη. Πρόκειται για μια ιστορία μυστηρίου που απευθύνεται σε εφήβους, μα διαβάζεται πολύ ευχάριστα και από ενήλικους. Εγώ θα σας ρωτώ και εσείς θα αποκαλύπτετε τόσο όσο... Να μην φανερώσουμε τα πάντα στους αναγνώστες. Διαβάζοντας το βιβλίο, φαντάστηκα τη δράση είτε άχωρη, σε κάποιο κοντινό και ολίγον δυστοπικό μέλλον, είτε κάπου στην αχανή επαρχιακή Αμερική, όπως την έχουμε γνωρίσει μέσα από χολιγουντιανές ταινίες. Δεν ξέρω πού και πότε τοποθετήσατε εσείς τα γεγονότα, όμως θα ήθελα να ρωτήσω γιατί επιλέγετε καταρχάς ένα περιβάλλον ανοίκειο στο ελληνικό κοινό και κατά δεύτερον να μην προσδιορίσετε χρονικά τη δράση.

-       Ο κεντρικός μου ήρωας ζει μέσα σε ένα αφιλόξενο για τον ίδιο περιβάλλον, κάπου όπου δεν αναγνωρίζει τίποτε ως δικό του* μήτε καν τον ίδιο τον εαυτό του. Και έτσι θέλησα να περιγράψω με ένα παρόμοιο τρόπο και το μυθιστορηματικό χώρο. Όταν ο ήρωας θα καταφέρει να βρει τα δικά του πατήματα, τότε και ο αφιλόξενος χώρος θα μετατραπεί σε κάτι οικείο για τον ίδιον. Κι αν σκέφτηκα αυτό τον ‘μη τόπο\' να τον περιγράψω με έντονα στοιχεία του αμερικάνικου νότου, ήταν γιατί οι νέες γενιές διαμορφώνουν μια κουλτούρα που πολλά δανείζεται και από την κυρίαρχη μορφή αφήγησης της εποχής μας που είναι ο κινηματογράφος και μάλιστα ο αμερικάνικος κινηματογράφος.

 

3.   Πάμε στον Φιλ, στον δεκατετράχρονο πρωταγωνιστή σας. Τι μπορείτε να μας πείτε για αυτόν και για την παράξενη οικογένειά του;

-Θα χρησιμοποιήσω για να σας απαντήσω ένα απόσπασμα από την παρουσίαση του βιβλίου, της καθηγήτριας του ΑΠΘ κας Μένη Κανατσούλη. Πρόκειται, λοιπόν, για την ιστορία ενός εφήβου, του Φιλ, που οι αδιάφοροι γονείς του τον στέλνουν να ζήσει με το παππού. Στο νέο περιβάλλον, ο Φιλ, που είναι ανασφαλής, χωρίς αυτοπεποίθηση και κεκεδίζει, γίνεται εύκολα θύμα μιας παρέας «σκληρών» συνομήλικων αγοριών. Ο τρόπος για να αντιδράσει απέναντι στο μπούλινγκ που υφίσταται είναι να αρχίσει να μεταβάλλεται σιγά-σιγά σε Καπιτάνο, να αποκτά δηλαδή το μασκοφορεμένο πρόσωπο του σκληρού τιμωρού που αποδίδει, άτεγκτος, δικαιοσύνη. Θα του αρέσει όμως αυτός ο ρόλος ή, τελικά, θα τον αποποιηθεί;

4.   Συνεχίζω με τη Λάουρα. Ποια είναι; Πώς καταφέρνει να συνδεθεί με τον Φιλ, παρά τη διαφορά της ηλικίας, του φύλου και των βιωμάτων τους; Κι έπειτα, γιατί μιλάει με στίχους; Ομολογώ πως τη ζήλεψα για τη μνήμη της και για την ικανότητά της να τους εντάσσει στους διαλόγους της...

- Και πάλι θα καταφύγω σε μια δημοσιευμένη κριτική (της καθηγήτριας του ΕΚΠΑ κας Τζίνας Καλογήρου), όπου εκεί διαβάζουμε πως η Λάουρα είναι ταυτόχρονα η persona του συγγραφέα και ο φορέας του συγγραφικού λόγου. Είναι μια οδηγητική μορφή για τον νεαρό ήρωα, που θα τον στηρίξει με πολλούς τρόπους στην πορεία του προς την ενηλικίωση και την αυτοπραγμάτωση. Ο χώρος που την περιβάλλει περιγράφεται εκτενώς ,λίγο πριν  η ίδια η ηρωίδα κάνει την εμφάνισή της. Είναι ένας τόπος τερπνός και ειδυλλιακός, γαλήνιος και ζεν, περίκλειστος και ασφαλής, απόλυτα περιγεγραμμένος και άφθονος. Περικλείει όλα τα αρχετυπικά στοιχεία-γη, αέρα, νερό, φωτιά- και συνομιλεί ευεργετικά με όλες τις αισθήσεις . Ένας χώρος που φιλοξενεί την παρουσία της γυναίκας που φέρει τον λόγο της ποίησης και της ομορφιάς και που θα είναι ο χώρος μέσα στον οποίο ο φοβισμένος έφηβος θα μετατραπεί σε  ενσυνείδητο άντρα.

5.   Κι ο Καπιτάνο; Ποιος είναι; Ένας ήρωας ενός παλιού, ξεχασμένου, ίσως και αδιάφορου κόμικ; Ένας μασκοφόρος εκδικητής παλαιάς κοπής; Ή πολλά παραπάνω;

-Ο Καπιτάνο, είναι ένας άτεγκτος δικαστής που προστατεύει μεν τους αδικημένους αλλά  δρα και στο πλαίσιο της εκδίκησης. Αυτό σημειώνει στη δική του κριτική ο πανεπιστημιακός δάσκαλος Γιάννης Παπαδάτος και συνεχίζει...   Ένα πρόσωπο που αφηγηματικά ζει ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Με μια βέργα στο χέρι, άλλες φορές δρα μόνος του ή κι άλλες για λογαριασμό του Φιλ που από άπραγος και φοβισμένος γίνεται τιμωρός. Άλλες φορές συνομιλούν οι δυο τους. Κι ο Φιλ αναρωτιέται, αν είναι ο ίδιος ο Καπιτάνο κι αν πρέπει να εκδικηθεί και να θητεύσει στο μίσος. Παίρνει τη μάσκα του Καπιτάνο, σαν μια «μετάγγιση». Κι ανάμεσα στο όνειρο ή στην πραγματικότητα, ο Φιλ είναι σαν να κάνει ασκήσεις μιας ενήλικης ζωής, πειράματα που θα τον βοηθήσουν να επιλέξει τη δική του συμπεριφορά.

 

6.   Ο Φιλ πριν και μετά τον Καπιτάνο... Ένας σχεδόν άλλος άνθρωπος. Θέλατε να περάσετε κάποιο μήνυμα στον αναγνώστη ή απλώς σας παρέσυρε η γραφή σας και οι υπερδυνάμεις ενός παραγνωρισμένου ήρωα;

-Είμαι και ονειροπόλος και συγγραφέας. Και πολλές φορές ως έφηβος ονειρευόμουνα πως ζούσα ως κάποια άλλη προσωπικότητα. Ως άλλος.

Ενήλικος πλέον και συγγραφέας αυτό μόνιμα κάνω -πρώτα ζω και μετά καταγράφω τη ζωή κάποιου άλλου.

Αν δεν είσαι συγγραφέας, για να μεταφερθείς στην προσωπικότητα ενός τρίτου μεταξύ των άλλων χρειάζεσαι και μια μάσκα. Μια μάσκα σε μετατρέπει σε κάποιον άλλον.

Κάποτε μου άρεσε να φοράω μάσκες... Έπαιζα με τις ψευδαισθήσεις μου και παράλληλα αισθανόμουνα πως οι μάσκες με προφυλάσσανε από τον ίδιο μου τον εαυτό. Μπορεί απλώς εμένα να με καλύπτανε, αλλά παράλληλα οι άλλοι διαφορετικά με αντιμετωπίζανε.

Αυτά όλα κάποτε... Ως έφηβος.

Έως ότου συνειδητοποίησα πως το να καλύπτεις το εγώ σου είναι κάτι παρόμοιο με το να το καταδικάζεις σε διαρκή φυλάκιση σε ανήλιο κελί. Γιατί τελικά ενώ πιστεύεις πως θα υποδυθείς για λίγο μια άλλη προσωπικότητα, στην ουσία χάνεις τη δική σου.

Αυτός ο αυτοεγκλεισμός σκέφτηκα πως ήταν μια όμορφη ιδέα που πάνω της άξιζε να στήσω ένα μυθιστόρημα.

7.   Ο φόβος, για να ξεπεραστεί, χρειάζεται ήρωες με υπερδυνάμεις ή λίγη μαγεία; Επιστημονική φαντασία ή μαγικός ρεαλισμός;

-Ο καθένας ξεπερνά ή πιο σωστά προσπαθεί να ξεπερνάει τους φόβους του με τον δικό του τρόπο. Προσωπικά και χωρίς να κρίνω τις επιλογές των άλλων, δεν δέχομαι τη βοήθεια υπερδυνάμεων ή της όποιας μαγείας. Στη ζωή χρειάζεται λογική και αυτογνωσία. Αλλά στη λογοτεχνία μπορείς να χρησιμοποιήσεις υπερρεαλιστικά ή και μαγικά ή και φανταστικά στοιχεία για να τονίσεις και να τονώσεις την αυτογνωσία.

Όλα βέλη στη φαρέτρα της συγγραφής. Και κάθε φορά επιλέγω κάποιο.

 

8.   Εσείς, ως συγγραφέας, κρύβεστε μέσα σε κάποιον από τους πρωταγωνιστές σας;

-Α, εγώ έχω μια φράση που περιγράφει τη ζωή μου ‘Τίποτε από εμένα δε φαίνεται\'

9.   Στο βιβλίο σας θίγετε το θέμα της ανδρικής ταυτότητας, πηγής δυστυχίας για πολλά αρσενικά, η οποία τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται συχνά ρευστή. Τι σημαίνει για εσάς «αγόρι» και τι «άντρας»; Τελικά, ο Φιλ έγινε αυτό που ήθελε (ή που δεν ήξερε ακόμα πως ήθελε) ή εκπλήρωσε τις στερεοτυπικές προσδοκίες των αρσενικών προγόνων του;

-Ο άνδρας ως κοινωνικό φύλο διαμορφώνεται κυρίως από τις γυναίκες. Θεωρώ πως η γυναίκα ως φύλο βιολογικό (το θήλυ, δηλαδή) έχει μια αυτονομία μιας και μπορεί να τεκνοποιήσει. Σε αντίθεση με το αρσενικό που η Φύση μετά τη γονιμοποίηση δεν το χρειάζεται. Το γυναικείο φύλο αντιδρά στην καταπίεση της κοινωνικής του οντότητας από τους άνδρες και με ένα βαθύ, θα έλεγα υπαρξιακό τρόπο τους διαμορφώνει. Μα δεν τους εξομαλύνει τα βίαια χαρακτηριστικά. Θα περίμενε κανείς από τις μανάδες να καλλιεργούν στα αρσενικά παιδιά τους μια ταυτότητα που θα θεωρούσε τον εαυτό της ισότιμο με την γυναικεία ταυτότητα. Κι όμως στην πλειονότητα αυτό δε γίνεται. Κάποιοι όλη αυτή την κατάσταση την έχουν ονομάσει ‘πάλη των φύλων\'. Ως άνδρας -ως γιος, σύντροφος, πατέρας, φίλος, πολίτης- δεν την αποδέχομαι. Θέλω τη γυναίκα να την έχω ισότιμα δίπλα μου.

10.                  Ένα άλλο, πολύ σοβαρό, ζήτημα που αναδεικνύετε στη Μάσκα είναι αυτό της κακοποίησης, του bullying, ψυχικού και σωματικού, θύμα του οποίου είναι ο πρωταγωνιστής σας. Ο δημόσιος διάλογος περί αυτού έχει ανοίξει εδώ και χρόνια. Τα βιβλία που το θίγουν, είτε άμεσα είτε έμμεσα, είναι χιλιάδες. Στη χώρα μας, έχουν τρέξει εκατοντάδες εκπαιδευτικά προγράμματα για τον σχολικό εκφοβισμό. Όμως, η βία συνεχίζει να είναι πανταχού παρούσα. Ίσως πιο κεκαλυμμένη. Αλλά παρούσα. Γιατί; Είναι η ροπή της ανθρώπινης φύσης;

-Πάντα το παιδί φοβάται το νέο, ακόμα κι όταν αναζητά να το κατανοήσει. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει μέσα σε μια κοινωνία όπου επίσης φοβάται το κάθε τι νέο μήπως και την αμφισβητήσει, τότε είναι φυσικό το παιδί αυτό να εξασκεί bulling. Αλλά και να υφίσταται. Θύτης και θύμα. Στη φύση του ανθρώπου; Θα έλεγα ναι, αν δω τον άνθρωπο ως ένας είδος θηλαστικού και μόνο. Αλλά εδώ και αιώνες έχουμε πάψει να είμαστε μόνο θηλαστικά. Έχουμε γίνει και κοινωνικά όντα με συνείδηση. Μα είναι μια συνείδηση που δε θέλουμε να την απλώσουμε σε όλες τις περιπτώσεις. Τελικά πάντα θα υπάρχει ένας ‘άλλος\' που στα μάτια μας θα είναι εχθρός. Η σωστή παιδεία βοηθά. Μα δεν έχει με σωστό τρόπο προσφερθεί. Και τα περισσότερα από τα βιβλία που λέτε, έτσι επιφανειακά αντιμετωπίζουν το θέμα.

 

11.                  Εκδίκηση. Λέξη κλειδί στο βιβλίο. Είναι επιτρεπτή στη δική σας κοσμοθεωρία; Αιτιολογείται το θύμα αν «χτυπήσει» τον θύτη γιατί έχει αδικηθεί;

-Κάθε περίπτωση και μοναδική. Αιτιολόγηση της κάθε μιας πάντα υπάρχει. Σπάνια δικαιολόγηση.

12.                  Είναι πολλά ακόμα που θέλω να σας ρωτήσω, μα δεν μας φτάνει ο χώρος... Οπότε θα κλείσω με μια απορία που συχνά μου γεννιέται διαβάζοντας και στην οποία δεν έχω βρει απάντηση. Το ταξίδι μας προς την ενηλικίωση τελειώνει ποτέ; Ή πάντοτε το παιδί μέσα μας βρίσκει τρόπους και ξεφεύγει από το μονοπάτι που θα «έπρεπε» να ακολουθεί; Τελικά, τι απέγινε ο Φιλ όταν μεγάλωσε; Κι ο Καπιτάνο; Επέστρεψε ποτέ;

-Ποτέ δεν τελειώνει το ταξίδι... Ή πιο σωστά ποτέ δεν θα πρέπει να τελειώνει το ταξίδι προς την ενηλικίωση. Γιατί κάθε μέρα μεγαλώνουμε, κάτι νέο ανακαλύπτουμε που θα πρέπει να το αφήνουμε να μας διαμορφώνει. Έως τον θάνατο συνεχώς μεγαλώνουμε και όσο μεγαλώνουμε αποκτούμε περισσότερες εμπειρίες.

Τώρα για το τι έγινε ο Φιλ όταν μεγάλωσε... Θα σας παραπέμψω στην τελευταία πρόταση του μυθιστορήματος. Εκεί που πλέον ο Φιλ και ο παππούς του...

Θα μιλήσουν γι αυτό. Ο ένας δίπλα στον άλλον. Σαν άντρες.

 

 

7. Η Βίκυ Πάτσιου στο Elpinex
8. Η Μένη Κανατσούλη έγραψε στο fractal
9. Ο Βαγγέλης Ηλιόπουλος έγραψε
10. Ο Γιάννης Παπαδάτος στο oanagnostis.gr
11. Η Φιλια Δενδρινού έγραψε...
12. Η Μαρία Δημάκη στο diastixo.gr
13. Η Τζίνα Καλογήρου στο culturebook
14. H Λεύκη Σαραντινού στο Tetragwno.gr
.: Βραβεία Βιβλίου :.
Δεν υπάρχουν Βραβεία για αυτό το Βιβλίο
©2022 www.kontoleon.gr All rights Reserved - Created by interneti.gr