1979 - 2019:  Σαράντα Χρόνια... Έψαχνα πάντα τις λέξεις

 

Όταν είμαι -ή θέλω να είμαι- αισιόδοξος, τότε γράφω για παιδιά.
Όταν ονειρεύομαι μια επανάσταση, τότε γράφω για τους εφήβους.
Όταν φοβάμαι, τότε είναι που γράφω για τους ενήλικες.

               Κι όμως, τελικά... Τίποτε από εμένα δε φαίνεται.

 

Κι άλλωστε -αυτό ποτέ μην το ξεχνάτε- οι ήρωες των έργων ενός συγγραφέα είναι δικά του και μόνο δικά του παιδιά* κανένας δεν μπορεί να του τα πάρει.

http://manoskontoleon2.blogspot.com/ 

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά προέλευσης 3.0 Ελλάδα .

Είστε εδώ :: Αρχική Σελίδα » Βιβλία για Ενήλικες » Η Κασσάνδρα στη Μαύρη Άμμο

Βιβλία για Ενήλικες - Η Κασσάνδρα στη Μαύρη Άμμο

Τίτλος: Η Κασσάνδρα στη Μαύρη Άμμο
ISBN: ISBN 978-960-16- 7903 -7
Εκδόσεις: Πατάκης
Έτος: 2018
Σελίδες: 290

 

Η Κασσάνδρα... Μετά.

Μετά από μια πτώση. Και ακόμα πιο πολύ μετά... Ίσως ως το σήμερα.

Την καταστροφή μιας ομαδικής παράκρουσης και το αδιέξοδο ενός ατομικού πάθους μέσα από την αφήγηση μιας γυναίκας που τα χνάρια της από το τότε φτάνουν  ως τις μέρες μας.

Το μυθιστόρημα Η Κασσάνδρα στη Μαύρη Άμμο ανασκαλεύει τους μύθους, αναζητά στιγμές από αρχαίες τραγωδίες και με μια απροσδόκητη  αυθαιρεσία δημιουργεί το πορτραίτο ενός ατόμου που επιλέγει  τη μοίρα του, την ώρα που ένας ολάκαιρος κόσμος χάνεται και στη θέση του γεννιέται  ένα νέος.

Ένας πολιτικός και ερωτικός προβληματισμός του χτες έτσι όπως αντανακλάται στο σήμερα.

 

 

 

.: Κριτικές Βιβλίου :.
1. Discover Πάτρα
2. Άργος - Σύνδεσμος Φιλολόγων Αργολίδας
3. ΗΜαρία Σκιαδαρέση στην παρουσίαση στο βιβοπωλείο Σύγχρονη Έκφραση
4. Ο Π. Χατζημωυσιάδης στο fractal
5. Γράφει η Κατερίνα Λιβιτσάνου-Ντάνου στο fractal
6. Η Ελένη Γκίκα στο Fractal
7. Η Κασσάνδρα στη Δράμα
8. ΩΣ ΜΙΤΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΑΔΝΗΣ
9. Η Βασιλική Ρεσβάνη στο i-porta.gr
10. Η Τούλα Ρεπαπή στο diastixo
11. Σε α΄πρόσωπο στο diastixo.gr
12. Σε α΄πρόσωπο στο diastixo.gr

Η Κασσάνδρα - κόρη του Πρίαμου και ης Εκάβης- μας είναι γνωστή ως μια μάντισσα δυσάρεστων προβλέψεων. Αλλά εγώ πότε δεν την αντιμετώπισα με αυτόν τον τρόπο. Αντίθετα για μένα είναι το σύμβολο του ανθρώπου που μπορεί να διακρίνει το που οδηγούν οι πράξεις των πολλών όταν είναι δημιούργημα αφρόνων αποφάσεων και επιπόλαιων υπολογισμών. Και για αυτό άλλωστε οι συμβουλές της δεν ακούγονταν -μήτε τότε από τους Τρώες, μήτε και σήμερα από εμάς.
Από την άλλη, η Κασσάνδρα -η φήμη της πιο σωστά- έχει φτάσει ως εμάς μέσα από τον περίφημο μονόλογό της στον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου. Ένας παραληρηματικός λόγος ανθρώπου που γνωρίζει το τέλος, αλλά δεν μπορεί να το αποφύγει.
Μάντισσα, λοιπόν, δίχως οπαδούς και γυναίκα που δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη μοίρα της. Η μια υπόστασή της αμφισβητεί την άλλη.
Για χρόνια αυτός ο συνδυασμός ζητούσε να ενεργοποιήσει τη συγγραφική μου πράξη.
Μα αντιμετώπιζα ένα πρόβλημα.
Πώς θα μπορούσα να θρυμματίσω το γυάλινο φέρετρο όπου την είχε τοποθετήσει ο Αισχύλος και να της προσφέρω τη δυνατότητα να μιλήσει ως ένας διαχρονικός άνθρωπος που γνώρισε όχι μόνο τα αδιέξοδα της μη επικοινωνίας, αλλά και τους εφιάλτες ενός σώματος ;
Την πολιτιστική μας κληρονομιά δεν τολμούμε να την χρησιμοποιήσουμε ως βάση για τη δημιουργίας ενός μυθιστορήματος. Αν καλά γνωρίζω, ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις εκείνες όπου έχουμε διαβάσει ελληνικά μυθιστορήματα με πρωταγωνιστές κεντρικά πρόσωπα των μύθων δοσμένα όμως με μια σύγχρονη αντίληψη αφήγησης αλλά και ψυχολογίας.
Τις πηγές (στη συγκεκριμένη περίπτωση, την Ιλιάδα) τις πλησιάζουμε με την απόσταση που απαιτεί ο σεβασμός προς ένα μουσειακό αντικείμενο. Η φιλολογική ματιά επιβάλλεται στον συγγραφέα.
Μιλάμε για τη γλώσσα του Ομήρου, αλλά δεν τολμούμε να υποψιαστούμε -έστω- σκέψεις, ερεθίσματα και πράξεις των κεντρικών προσώπων, πέρα από τα όσα ίσως το αρχικό το κείμενο αναφέρει.
Αλλά εγώ -δεν είχα άλλωστε και άλλο τρόπο- αποφάσισα να διαβάσω την Ιλιάδα ως ένα μυθιστόρημα εποχής και όχι ως ένα έπος. Μυθιστόρημα εποχής σημαίνει περιγραφή μιας χρονικής περιόδου και ανάπτυξη σχέσεων ανάμεσα στους ήρωές τους. Και με αυτά τα εφόδια θα αναζητούσα αντιστοιχίσεις με το τώρα, το σήμερα.
Και έτσι προσπάθησα να διακρίνω τις σχέσεις που καθορίζανε τους πρωταγωνιστές και οι οποίες κρυβόντουσαν πίσω από άλλες πλέον γενικές περιγραφές.
Όλοι μας γνωρίζουμε την περίφημη συνάντηση του Πρίαμου με τον Αχιλλέα, λίγο ή πολύ κάτι έχουμε ακούσει για τα λόγια που ανταλλάσανε Αχιλλέας και Πάτροκλος προτού ο δεύτερος ενδυθεί την πανοπλία το πρώτου. Και βέβαια μας είναι γνωστή και η προσπάθεια της Ανδρομάχης να κάνει τον Έκτορα να κρατήσει μια διαφορετική στάση ως αρχηγός του στρατού των Τρώων. Αυτές τις στιγμές - κι άλλες ακόμα- το ομηρικό κείμενο μας της δίνει. Αλλά μόνο αυτές υπήρχαν; Ποια -για παράδειγμα- μπορεί να ήταν τα συναισθήματα των γυναικών της Τροίας απέναντι στην Ελένη, αν θελήσουμε να συνδυάσουμε τις δυο τόσο διαφορετικές εκδοχές για την πλέον όμορφη γυναίκα του κόσμου έτσι όπως ο ίδιος ο Ευριπίδης μας δίνει από τη μια με τις «Τρωάδες» του και από την άλλη με την «Ελένη» του;
Και τελικά -ας επιστρέψω στην Κασσάνδρα- ποιες τάχα ήταν οι σκέψεις της πιο όμορφης κόρης του Πριάμου; Τι μπορεί να αισθανότανε για τον μεγάλο της αδελφό; Τι για τον δίδυμό της , τον Έλενο; Και αυτή άραγε η πληροφορία -κάπου θαμμένη- πως ήταν ο Έλενος που είχε δώσει την ιδέα τη σχετική με τον Δούρειο Ίππο στους Αχαιούς, πως μπορεί άραγε να είχε αντιμετωπισθεί από την αδελφή του -μια γυναίκα που έβλεπε το μέλλον όχι μέσα στα σπλάχνα των ζώων, αλλά κρίνοντας τις αποφάσεις των άλλων;
Ναι, είχα πια κάνει δικά μου τα πρόσωπα του έπους και έπαιρνα το ρίσκο να τα μετατρέψω σε μυθιστορηματικούς χαρακτήρες και να τους δώσω το δικαίωμα να σχολιάσουν και τα δικά μας, τωρινά, λάθη
Αλλά δεν ήθελα να ξεφύγω από τη γοητεία εκείνης της εποχής. Και τη μαγεία των αλλοτινών και δη των μακρινών εποχών, μόνο η γλώσσα μπορεί να την διατηρήσει. Ασφαλώς και δε θα μπορούσα, να μιμηθώ τη γλώσσα του Ομήρου. Αλλά τόλμησα να αφεθώ στη δυναμική της, αναζήτησα τις πολλές παραλλαγές που της χαρίσανε ποικίλες μεταφράσεις και μεταγραφές της, και έτσι λέξη τη λέξη, φράση τη φράση ξεκίνησα να γράφω τη δική μου Κασσάνδρα.
Τώρα πλέον, εκείνο όμως που έχω δικαίωμα να καταθέσω είναι πως η Κασσάνδρα -η δική μου Κασσάνδρα- από τη μια βρίσκεται πάντα στον δικό της μακρινό παρελθόν και από την άλλη συμπορεύεται με τις άλλες ηρωίδες μου, των ολότελα δικών μου έργων.
Σύγχρονη -από το 1.200 π. Χ. στον 21ο αιώνα* έτσι θέλω να φτάνει στις σκέψεις και τα συναισθήματα των αναγνωστών του μυθιστορήματος. Αλλά πάντα με την ίδια παλιά αγωνία, την ίδια πληγή...
‘ Έψαχνα πάντα τις λέξεις.
Πρώτα εκείνες που θα πείθανε... Τους άλλους. Μετά όσες θα μπορούνε να παρηγορήσουνε... Εμένα. Πάντα λέξεις έψαχνα. Λέξεις που μου κρυβόντουσαν... Κι έτσι μήτε για τους άλλους δεν κατάφερνα να τις βρω, μήτε και για τον ίδιο μου τον εαυτό δεν αξιώθηκα ποτέ να τις ανακαλύψω. Κι άφηνα τον καιρό να αποφασίζει...\'
Λόγια δικά της αυτά... Μα και δικά μου
https://diastixo.gr/aprosopo-2/10057-kassandra-mavri-ammos

13. Ο Διονύσης Λεϊμονής στο bookia.gr
14. Ο Κώστας Καλημέρης στο Literature.gr
15. Η Νάντια Τράτα στο fractalart - http://fractalart.gr/i-kassandra-sti-mayri-ammo/
16. Book Press
17. Ο Κώστας Δρουγαλάς στο litterature.gr
18. Η Τέσυ Μπάιλα στο Culture Now
19. Συνέντευξη στο Presspublica.gr
.: Βραβεία Βιβλίου :.
Δεν υπάρχουν Βραβεία για αυτό το Βιβλίο
©2019 www.kontoleon.gr All rights Reserved - Created by interneti.gr